کوه های سرزمین دلیران شهرستان آلاله های سرخ همواره بر صفا و صمیمیت مردمانش

گواه بوده که هم نفس با درختان بلوط بر سینه کوه های زاگرس روزگار می گذرانند.

چای تازه ای اکر در میان درختان بلوط کوهستان های زاگرس نوشیده باشی لذتش را با تمام قیل و قال

این شهر های آهنی و سیمانی عوض نخواهی کرد . این کوه ها با مردمان خود سخن می کنند و حکایت ها ی

فراوان در سینه نسل های کوه نشین خود باقی می گذارند.

کجای شهر این چنین منظره زیبایی  از صمیمیت و صفا ی مردمان ساده هست که به بهانه یک فنجان چای

آتشی کنار هم گرد آمده و به صحبت می نشینند.

آری سینه مردمان ساده و باصفای این دیار مالامال عشق  وصمیمیت است .